بدتر از كبر است و مثواى او جهنم است كه ميفرمايد : فَادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها فَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ نحل آيهء 29 . و استكبار اين است كه بزرگى را به خود ميبندد و هيچ منشأى كه توهم بزرگى مىشود در او نباشد و اين از تكبر عقوبتش و خباثتش بيشتر است . [ سوره المنافقون ( 63 ) : آيه 6 ] سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ ( 6 ) مساوى است بر اينها چه شما استغفار بكنى بر اينها يا نكنى هرگز خدا نمى - آمرزد آنها را بدرستى كه خدا هدايت نميكند قومى را كه فاسق باشند . استغفار منحصر است باهل ايمان كه آلوده به پاره‌اى از معاصى شده باشند غير مؤمن هر كه هست و هر چه هست بايد او را لعن و طرد نمود : ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَ لَوْ كانُوا أُولِي قُرْبى مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحابُ الْجَحِيمِ نحل آيهء 113 . و اين آيه اگر چه در حق مشركين نازل شده لكن علت معمم است كه هر كه چنين شد اصحاب جحيم است نبايد بر او استغفار كرد بعلاوه غير مؤمن هر كه هست حكم مشرك دارد در زيارت جامعه ميخوانيد : ( و من خالفكم مشرك ) . سَواءٌ عَلَيْهِمْ تأثيرى بر آنها ندارد . أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ اصلا پيغمبر براى آنها هرگز استغفار نميكند مادامى كه در كفر و ضلالت و نفاق و شرك باشند غايت محبت پيغمبر در حق آنها طلب هدايت است ( اللهم اهد قومى فانهم لا يعلمون ) لكن آنهايى كه از قابليت هدايت افتاده‌اند و خدا ميداند هرگز هدايت نميكند فقط آنهايى كه قابل هستند خداوند تفضلا هدايت مىكند : إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ قصص آيهء 56 . لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ لن از براى نفى تأبيد است يعنى هرگز و علتش اين است كه : إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ و لفظ فاسق شامل جميع طبقات شرك و كفر